Op 23 April was de voorspelling van het weer al prima: het zou zonnig en warm, misschien wel te warm, worden. De tegenstander was Alkemade 3. Het team: Belinda, Claudia, Gilbert en ikzelf. Om 13:00 begon de dag wat in mineur: onze baan was nog niet beschikbaar door uitgelopen jeugd en dames competitie. Leek mij geen probleem, want het was prima op het terras. Helaas hadden onze tegenstanders plannen gemaakt en konden/wilden ze op tijd weg. Al vroeg in de middag hebben ze dan ook besloten om de DE op te geven. De hele dag zijn ze daar wat over blijven mopperen, terwijl wij ook liever anders hadden gehad, dit kan nu eenmaal gebeuren. Maakte het in ieder geval niet leuker, wat mij betreft.

Uiteindelijk zijn we rond 13:45 met de HE op baan 10 begonnen. Aan mij de eer om het bal te openen tegen Danny. Het was gelijk al duidelijk dat de zon en de hitte een grote tegenstander zouden zijn. Tegen de zon in kon ik niet goed serveren en was het echt tropisch. Met zon mee ging het spelen beter, maar liep het zweet ook in straaltjes van je af. Maar... daar heb je natuurlijk allebei last van. In de eerste set was het aardig tennis en won ik redelijk soepel met 6-2. In de 2e en 3e set besloot Danny uit tactisch oogpunt om alleen nog maar te prikken en te pielen. Dat was de goede taktiek en hij won met 3-6 4-6, ondanks eerdere aanmoedigingen van Peter & Ilse. De GD was ondertussen ook begonnen en al bijna klaar toen ik van de baan kwam. Gilbert & Belinda wilden er niks over kwijt, behalve dat John alles aan het net heeft. De stand moet toch vermeld worden: 4-6 2-6.

Het was nu 1-2 (niks gewonnen, toch een punt door die opgave). Om de kansen op kampioenschap levend te houden, moesten beide dubbels gewonnen worden. Onze dames waren duidelijk te sterk voor de tegenstanders en wonnen redelijk eenvoudig met 6-2 6-4. Ik heb er weinig van gezien, omdat wij met een lange HD bezig waren. Het werd weer eens een historische partij. In de 1e speelden wij goed tennis en wonnen we 6-4. Tweede set was het net andersom: 4-6. Aan het einde van de 2e set had ik al veel kramp, maar kon dat redelijk verbergen voor de tegenstander. In de 3e set kreeg ook Gilbert kramp en stonden we al snel 1-4 achter. Eigenlijk verwachtten we er niks meer van, maar opgeven doen we nooit. Game voor game kwamen we toch weer terug en werd het zelf 6-5 op mijn service. Die game werd weer kansloos verloren en moest de tiebreak uitkomst brengen. Mede door een paar hele goede ballen van Gilbert (op het goede moment) werd het 7-4 voor ons!

En de borrel: 1 drankje en toen gingen de tegenstanders haastig weg (jammer). Wel met het team heel gezellig op het terras patat & snitzel gegeten.

Staan nu gedeeld 1e en hebben elke keer gewonnen. Alle kansen dus nog, maar we moeten nog tegen nr 1 en 3 spelen.